çok fazla dramatize edip can sıkıyorum. belki de akbayram bilemiyorum. agh. hayır gayet farkındayım da, şu "neşeli günler"deki münir (minür?) özkul rolümü sıyırıp atamadığımın. LOVE! LOVE! LOVE! everyone. şimdiki zamanda sıkıştım, pekiyi bu geçmiş nereye kaybolup gitti? bence beni terk etti. anı yok, kalem yok, kağıt yok: çikolatadan yapılmış evler var. acaba böyle mi kilo alıyorlar? bilemiyorum. YOR ekini çöpe atsam çok fazla mı şey kaybederdim acaba?
geçen gün bir çocuk durup benimle fransızca konuşmaya başladı, ben de fransız filmleri indirmeye işaret olduğunu düşünüp, indirmeye devam ettim. fakat izleyemememi napacağız? ama öyle konuşmayayım: braveheart'tan sonra makinisti de indirdim. keşke pearl harbour'ı izlememiş olsaydım da onu da indirseydim. bugün sevgililer günü, aman allahım ne kadar güzel bir gün.
sihirli uyku maskem olmasaymış napardım acaba?
yanlarından ışık çıkan gözlüğümden bahsetmiyorum bile.
aLLAHIM. sANA GELİYORUM.
bu blog bir boka yaramaz ama, nereye gideceğini biliyor:
to all of the places that i have known!
